Powyższe trzy Jaczki Trójki zostały wyprodukowane w latach dziewięćdziesiątych przez OKB Jakovleva z użyciem oryginalnych planów
i wzorowanego na oryginalnym oprzyrządowania oraz, w znacznej części, takich samych materiałów, jakie były stosowane w Trójkach budowanych w latach 1943-46. Do wznowienia produkcji doszło dzięki zgłoszonemu w 1991 roku zamówieniu kalifornijskiego Museum of Flying. Nowe maszyny otrzymały silniki Allison i oznaczenie Yak-3UA. Plan produkcyjny obejmuje 20 maszyn.

Maszyna należała do Jagdgruppe West i została utracona 28.05.1944. Podczas lotu ćwiczebnego spadła do Jeziora Trzebuń, skąd wydobyto ją w 1999 roku i następnie odrestaurowano.

Pierwotnie Hispano HA-1112 M1L Buchon (hiszpańska licencyjna wersja Bf 109G z silnikiem Merlin) zbudowany w 1958 roku (nr 195). W lotnictwie Hiszpanii (jako C.4K-135) do 1966 roku. Przejęty przez Messerschmitt Boelkow Blohm GmbH został przebudowany z wykorzystaniem oryginalnych części (w tym i silnika Daimler-Benz 605). Oblatany na nowo w 1986 roku jako D-FMBB.

Samolot powstał w 1948 roku jako Hispano HA-1109 1KL. W końcu lat sześćdziesiątych trafił do Niemiec, gdzie otrzymał malowanie Luftwaffe i był eksponowany w muzeum niemieckiego lotnictwa, mieszczącym się wówczas w Uetersen. W latach dziewięćdziesiątych przebudowany został do standardu wersji G-2. Obecnie ma piaskowe malowanie maszyny majora Rödela z JG 27.

Po zakończeniu wojny francuskie zakłady SNCA wykorzystały posiadane części do wznowienia w latach 45-46 produkcji Focke-Wulfów 190 w wersjach A-5 i A-8. Powstały wówczas sześćdziesiąt cztery sztuki tego myśliwca, używane krótko w lotnictwie francuskim (w tym
w jednostce Normadie-Niemen) jako NC 900. Paryski, nr 62, prezentowany jest w malowaniu niemieckiej maszyny z JG 26 z 1943 roku.

Maszyna z 1945 roku, z numerem seryjnym 191904. Najpierw trafiła do JG 400, gdzie otrzymała numer burtowy "25". W maju 1945 została przejęta przez wojska brytyjskie i wywieziona do Anglii. Następne lata spędziła w różnych bazach RAFu, aby w maju 1988 roku zostać zwróconą Bundesluftwaffe. Pierwotnie eksponowana w muzeum jednostki JaboG 43 w Oldenburgu, od czasu jej rozwiązania
w 1997 roku stanowi część zbiorów muzeum niemieckich sił lotniczych w Berlinie.

Me 262A-1c D-IMTT powstał w 2005 roku w Paine Field w USA na podstawie dokumentacji stworzonej podczas gruntownego remontu muzealnego egzemplarza oryginalnego Schwalbe. Otrzymał kolejny numer seryjny (501244) maszyny, której produkcji nie zrealizowano w 1945 roku, współczesne silniki GE CJ610 (zamiast zawodnych Jumo 004) oraz wolne dotąd oznaczenie wersji - 1c. Obecna produkcja ma objąć pięć samolotów, w tym jeden w wersji dwumiejscowej 262B-1 (zbudowany jako pierwszy).